De lat hoog leggen

Er was eens een tijd dat ik om de dag een blog online zette. Weet je nog? Die goede oude tijd. Inmiddels is dat al meer dan een jaar niet meer het geval en ik mis het best.
Doe er dan wat aan zou je denken. Maar op de een of andere manier ga ik er niet voor zitten en schuif ik het steeds weg. Te druk met studeren, vriendinnen, leuke dingen doen en ga zo maar door gebruik ik vooral als excuus, maar het is niet zo dat ik helemaal geen vrije tijd heb. Daarnaast zou ik er ook tijd voor vrij kunnen maken dus dan is mijn excuus al helemaal niet meer van toepassing.


Waarom ik het dan toch niet doe? Ik denk, nee ik weet, dat ik mijn lat hoger heb gelegd.
Alleen nog maar eigen foto’s. En die foto’s moeten dan natuurlijk ook weer aan allemaal eisen voldoen. Daarnaast wil ik niet constant dezelfde foto’s plaatsen als op Instagram en dan houd ik al snel niets meer over.

Waar ik ‘vroeger’ iets schreef, het heel misschien een keer nalas en daarna online gooide, is dat nu niet meer het geval. Ik lees het na, daarna nog een keer en heb dan alweer de helft van mijn oorspronkelijke bericht weggegooid. Het is nooit meer goed. Het is niet leuk genoeg, niet duidelijk genoeg of gewoon ‘stom’.

En dan nog even terug naar die Instagram foto’s. Sinds de verandering van het algoritme heb ik een haat-liefde verhouding met dat medium. Waar het in het begin vooral een plaats was om een foto te plaatsen van een fijne en leuke herinnering is het dat, voor mij, allang niet meer. Of nee, ik zeg het verkeerd. Ik plaats nog steeds foto’s van fijne en leuke herinneringen, maar waar ik eerst tevreden was met elke foto is dat nu verandert. Een foto moet perfect zijn, geen over/onderbelichting, goed uitgesneden en ga zo maar door. Het gaat niet meer om de herinnering of het fijne moment maar om de kwaliteit van de foto en natuurlijk is dat ook een pluspunt. Mijn foto’s zijn kwalitatief beter geworden en ik heb meer oog gekregen voor een ‘goed’ plaatje, maar er is ook een negatieve kant. Op het strand denk ik nu ‘vanuit deze hoek kan ik een goede foto maken voor Instagram’, in plaats van even snel een foto te maken om de herinnering te bewaren.  Is de foto vervolgens mislukt dan ben ik meer daar mee bezig dan met het genieten van het strand en de zee en dat vind ik dus stom. Want ik wil niet leven voor het perfecte plaatje, maar voor de leuke momenten en het eraan terugdenken met een glimlach op mijn gezicht. En als daar dan een lelijke foto van is, maar de herinnering is mooi dan wil ik die gewoon plaatsen.

Ondertussen wil ik de helft van dit bericht al weer deleten, maar laat ik dat niet doen. Ik druk zo op publiceren, want doe ik dat niet dan blijft die lat hoog en gaat er niets veranderen. Dus ik ga vanavond een ‘imperfecte’ foto plaatsen op Instagram en een blogafspraak met mezelf maken voor de komende week.

 

Leg jij de lat ook zo hoog voor jezelf? 

6 thoughts on “De lat hoog leggen

  1. Ik blog de laatste tijd wel redelijk veel, maar ik heb dan ook gewoon niks te doen en vind het erg leuk. Straks over half jaar zal het misschien stukje minder zijn… Ik denk altijd, het is een hobby, je moet het leuk vinden en ja elk blogje moet er mooi uit zien… Dus die lat herken ik wel, maar ik hou me voor dat het een hobby is en geen verplichting.

  2. Het gaat stom klinken he, maar ik maak altijd zelf foto’s en tot een paar weken geleden dacht ik dat iedereen dat deed… Maar met die lat valt het best nog wel mee, vooral op mijn hondenfotografie pagina. Op mijn kunst & reizen blog moet ik meer nadenken en herwerken maar kan ik tegelijk hier en daar ook roekeloos met woorden en beelden spelen. Ik leef niet voor mijn blogs noch instagram en dat zal cijfergewijs misschien een negatieve impact hebben maar het echte leven écht leven, dat is mijn prioriteit. En die blogs zijn dan een reflectie, een bedenking in de marge en een visueel communicatieplatform.

    1. Eigenlijk ook heel logisch om je eigen foto’s te gebruiken he?! Ik kijk ook nooit naar de cijfers, dat is niet waar ik het voor doe en ik wil me daar ook echt niet teveel op focussen. Precies wat jij zegt, het echte leven heeft prioriteit. Dankjewel!

Comments are closed.